Pazar, 24 Ekim 2021
.
.
Durmuş Sarpkaya
EPİGENETİK VE TRAJEDİ

EPİGENETİK VE TRAJEDİ

Bilime tapmıyorum ama bilimi, bizi bize tanıttığı için önemsiyorum. Bu güne kadar bize, bizi en iyi tanıtan ve daha doğrusu elde edilen bu kadar az bilgi ile en iyi tanıtan bilim dalı hangisidir diye sorarsanız: Epigenetik’tir derim. Epigenetik sayesinde genlerin hafızasının olduğunu öğrendik. Epigenetik bilimine göre; korkular, kaygılar, seçimler, kültürel birikim, hafızamızı oluşturan birikimlerimizin tümü genlerin hafızasına kazınır.

Epigenetik’e göre genlerin şartelleri vardır. Şarteli kaldırdığınızda bilgiler genin hafızasına kazınır. Kapattığınızda ise olan biteni susturur her şeyi karanlığa gömersiniz. Pekiyi biz şimdi genlerimizin şartellerini açıp kendimizi iyi olana, olumlu seçimlere yöneltsek, olabildiğince sanatsal ve kültürel birikimle donatsak bu birikimlerimiz sonraki nesillere geçer mi? Epigenetik, bu noktada üç nesil kavramını öne çıkarıyor.

 

Epigenetik, maruz kalınan olumlu ve olumsuz yaşantıların etkisi, üç nesil boyunca devam ediyor der. Bir nesil, şartelleri açıp ya da kapadıysa, bundan üç nesil etkileniyor. Başka bir deyişle bir neslin yarattığı olumlu durumlardan, üç nesil faydalanabiliyor veya tam tersi de geçerli oluyor. Bir neslin olumsuz yaratımlarının etkilerini üç nesil çekiyor. Epigenetik biliminin bu konuda çokça elde ettiği veri var.

 

Toplumsal yaşantımızda da bu böyle değil midir? Bir neslin yaşadığı yıkım ve felaketler üç nesil sonrasında doğanlarda artık masal halini alıyor veya mit olmaya başlıyor. Örneğin kıtlığa uğramış bir neslin devamı olan üç nesil yiyecekleri israf etmezken, üçüncü nesilden sonra doğan dördüncü nesle israfın kötü bir şey olduğunu anlatmak mümkün olmuyor.

 

Karl Marks: “Tarihte olaylar ilkinde trajedi, ikincisinde komedi olarak tekerrür eder.” demişti. Evet, bu noktada Epigenetik Marks’ı doğrularcasına bize; bir neslin yaşadığı trajedinin, üç nesil sonrasında komedi olarak algılanmaya başladığını gösteriyor. Gününüz Türkiye’sindeki gidişatta bunu göstermiyor mu? Bir neslin, yaşadığı trajedi ile var ettikleri bize ne kadar da uzak ve değersiz şeylermiş gibi gösterildi ve sonrasında da komedi olarak algılanmaya başladı değil mi? 

 

Pekiyi, böyle bir durumda toplumları ve insanları kendine ne getirir dersiniz? El cevap: Daha büyük bir trajedi…  Kim ne derse desin: Doğanın işleyen ve her şeyi takip eden bir aklı var.

Yazar İçeriğini Paylaşın :

Emoji ile tepki ver!
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0 Yorum
  • Yorumu Gönder
  • DAHA FAZLA SONUÇ YÜKLE